Girlsnight!

Girlsnight, girlsnight, girlsnight...

Wat was dat ook alweer? Hoe voelde het om een "girl" te zijn, hoe voelde het om zonder enig besef van de namiddag in de avond en van de avond in de late avond te glijden? Wat maakte die girlsnights van vroeger ook weer zo "girl-girl?" Vage schimmen uit het verleden zeggen dat daar wijn bijhoorde! Massa's wijn! En hapjes! En melige muziek, op het bombastische af! Maar vooral: veel girltalk! Nu ja, zo gezegd, zo gedaan...

Deze keer niet in onze getrouwe place-to-be voor zo een avondjes, maar toch... de folklore droop er vanaf: een ik-sta-hier-omdat-ik-moet aka barman en diens deerne, ouderwetse tafeltjes, nog ouderwetsere stoelen, klanten die wellicht na verloop van jaren een deel van het meubilair zijn geworden en niet te vergeten: Bob, de -volgens mij niet zo frisse- hond des huizes die té verlekkerd was op onze kaasje! Ach die Bobbie! Maar kortom, het was de ideale plaats om onvergetelijke, historische én hilarische verhalen van vroeger op te rakelen; de stulp bij uitstek om nog eens mee te wiegen op die plakkerige maar zo véélzeggende songs uit onze woelige, woeste tijden; uiterst geschikt om elkaar nog -een laatste- keer op de rooster te leggen over die ene gênante gebeurtenis, die onoverkomelijke mistap of dat onblusbare vuur van passie dat -achteraf bekeken- toch maar een pauver vlammetje bleek te zijn!
En oja (!) er is méér: onze stek was de ideaal om nieuwe -criminele- plannen te smeden maar daarover later meer!

Jaja, na elkaar een tijdje uit het oog te zijn verloren was vanavond echt wel "goed," om niet te zeggen "leuk!" Wat mij betreft... morgen: same time, same place :-)!