Bevallen!

Evelyn: "Help! Help! Call 911! Den 100! Help! Help!"
Mijn onderbewustzijn: "Relax... Take it easy... 't Was maar een droom!"
Evelyn: "Ah, oef... 't Was maar een droom..."
Mijn onderbewustzijn: "Of toch niet?"

Bizar Bizar Bizar, maar ik werd deze morgen wakker met het angstzweet nog in de haren: ik was zwanger, mijn "water was gebroken" en ik stond dus voor een zware klus! Bevallen! Bevallen van een échte baby! Bevallen van een klein scharminkeltje met 2 handjes, 2 voetjes, 10 vingertjes en 10 teentjes! Heb je van je leven!

Geen dokter, geen ziekenhuis, geen materiaal... Niets! Niets was er om mij uit deze benarde situatie te helpen... En ondertussen stuurde ik een vriend of vriendin een sms met daarin: "De baby komt! Fuck dit is lastig!" Met de telefoon in de hand liep ik van hot naar her, maar of dat van de pijn, uit onzekerheid of uit frustratie was, is mij niet helemaal duidelijk na deze -toch wel verwarrende- droom! Man man man... Zijn me dat toeren!

In ieder geval: ik ben voor de gelegeheid eens blij dat ik wakker ben! Maar vanwaar die droom? Was het omdat ik tot vier uur deze nacht zo een buikpijn had gehad dat ik dit "visioen" kreeg? Of ben ik mijn "kinderen da eet - schijt - en - blijt-mentaliteit" nu toch aan het verliezen? Feit is: I am NOT ready for it... ;-) Oooh Thank God!