De man van mijn leven!

Naar aanleiding van een kort telefoongesprekje van daarnet:

DE MAN VAN MIJN LEVEN....

Bestaat die eigenlijk wel?
En als hij dan al bestaat... gaat hij zich dan ooit aanmelden? Of wordt het een levenslange zoektocht, een levensechte queeste? Feit is: ik deed daarnet de voordeur open en hij stond er nog steeds niet...

En dan dit... Ben ik eigenlijk wel gemaakt om "de man van mijn leven" te vinden? Ben ik daarvoor niet te wispelturig? Ben ik daarvoor wel geduldig genoeg? Ben ik daarvoor niet teveel aan mijn "éénpersoonsleventje" verknocht? Hou ik niet teveel vast aan mijn eigen normen en waarden? Ja, ik stel me oprecht de vraag of ik wel gemaakt ben om mijn leven te "delen" met iemand anders... met iemand die dan "de man van mijn leven" zou moeten zijn...

Ik denk... Evelyn denkt na... en ze probeert zich voor te stellen hoe zo haar "tweepersoonsleventje" er zou uitzien...
Ze ziet... -sjah, wat zie ik eigenlijk?-

Ze ziet een meisje die haar best doet om er iets van te maken... én ze ziet twijfels... hardnekkige twijfels... Ze ziet een meisje die moet wennen aan het idee alles te moeten delen: haar interesses, haar tijd... ja zelfs haar bed! Ze ziet een meisje dat het leven van zichzelf probeert te rijmen met dat van haar one and only...

Ze ziet het helder... of toch niet... de beelden -Droom?- vervagen...
Goodbye my lover...
Goodbye my mister nobody...