Ik word nooit meer vrijgezel!

Toen ik deze middag ergens ter velde in één van de plaatselijke etablissementen zat, hoorde ik flarden van een gesprek tussen 3 tienermeisjes... Ze waren jong, overtuigd van hun volwassenheid en zeer zeker van hun liefde voor de vriendjes (die voor de gelegenheid wellicht thuis gelaten waren)...

"Ik word nooit meer vrijgezel" zei één van de heilige drievuldigheid... "Dat kan je toch niet weten" was het gevatte antwoord van haar vriendinnen! "Tochwel! Dit is liefde! Echte liefde" antwoordde het meisje vol verontwaarding!

Jaja... echte liefde!
"Bestaat die wel?" vroeg ik mij vertwijfelend af? Worden ze niet beïnvloed door hun jonge jaren (ja, nu ik toch al enige tijd van die tienerjaren verlost ben, kan ik me die zin eindelijk in de mond nemen, lol)? Of is het het resultaat van pure naïviteit? Goedgelovigheid? En hoelang nog vooraleer de "waarheid" dan aan het licht komt?

It's a damn cold night...