Chinese Weesjes...

Een vlaming in een Chinees weeshuis

In een weeshuis in centraal China wonen tachtig kinderen. Kinderen van wie de ouders gevangen zitten of geëxecuteerd zijn. En zo zijn er heel wat in China, want voor belastingfraude bijvoorbeeld kan je er al de doodstraf krijgen. Een Vlaming, Koen Sevenants uit Hasselt, trekt zich het lot van die weeskinderen aan. Morning Tears heet zijn opvangtehuis, ochtendtranen. Onze correspondent Tom Van de Weghe ging er enkele dagen filmen, en zag dat het tehuis zijn naam niet gestolen heeft.

Guo Lin is negen. Haar vader zal geëxecuteerd worden, omdat hij een moord pleegde. De moeder van Guo Lin ging lopen, ze kon de schande niet meer aan. "Ik zou niet weten waar mijn mama is. Al zes jaar heb ik haar niet meer gezien", zegt Guo Lin, "ik hoop dat ik haar dit jaar zal weerzien". Een verhaal zoals er in Morning Tears wel meer zijn. Het jongste meisje in het weeshuis, Ting Ting, is net drie. Haar ouders zijn drugsdealers. Niemand van de familie kijkt naar haar om, want kinderen van criminelen zijn ook criminelen, denken veel Chinezen.

China telt vandaag 60.000 kinderen van geëxecuteerden of gevangenen. De meesten komen op straat terecht, of belanden in de criminaliteit. Koen Sevenants steekt nu al acht jaar z'n energie in hen. Hij zorgt, samen met Chinese vrienden, voor materiele, maar ook psychologische opvang. Zo proberen ze ter dood veroordeelde moeders in een videoboodschap nog afscheid te laten nemen van hun kinderen. "Mama hoopt dat je je best doet op school. Wees braaf en maak geen ruzie. Onthou mijn woorden heel goed." Hartverscheurend, maar het is het begin van een verwerkingsproces.

Bron: http://www.een.be/televisie1_master/programmas/e_kopp_r2008_a041_item1/index.shtml

En om af te sluiten nog de eerste verzen van een liedje dat Guo Lin zong: "Ik ben hier neergedaald als een klein pluisje... zie je eigenlijk wel hoe nietig ik ben?"