Someone to say hi to (Sarah Bettens)

Omdat 18 worden iets speciaals was, werd er binnen onze SGW-compagnie altijd een "persoonlijk" kado aan de gebruikelijk kadootjes toegevoegd. Sarah kreeg een fotokader, Griet een fotospiegel, ... en ik, ik kreeg het grote "evelynboek" met daarin klasfoto's, roemrijke verhalen, overgetelijke fratsen en als afsluiter een liedje... "Someone to say hi to" van Sarah Bettens...

Vandaag, 3 jaar later, luister ik nog wekelijks naar het liedje... Omdat het een prachtliedje is én om toch maar niet te vergeten hoe het vroeger was...
Dat er in die drie jaar veel (en dan bedoel ik véél) veranderd is, valt moeilijk te geloven... En toch... toch is het zo...

18 worden... Soms lijkt het alsof het gisteren was, soms lijkt het zover weg...