Over Leven en Dood...

Dat er een ietwat nieuwe wind door de Wetstraat waait, wil absoluut niet zeggen dat Open Vld de ethische klok wil terugdraaien. Onze partij heeft steeds het voortouw genomen in diverse ethische kwesties en zal dit ook in de toekomst blijven doen. Als bewijs hiervan heeft Open Vld trouwens reeds in haar verkiezingscampagne te kennen gegeven dat ze niet in een regering zou stappen die de ethische dossiers op non – actief zou zetten.

De partij hield woord en nam nog geen week na de eedaflegging al initiatieven om één van de meest actuele ethische knelpunten aan te kaarten. Zo pleit Open Vld voor een uitbreiding van de huidige euthanasiewetgeving. De reacties vanuit diverse hoeken op de euthanasie van Hugo Claus en de weigering van een Franse rechtbank om een terminaal zieke vrouw te helpen, bewijzen dat een open debat hierover nog steeds gevoelig ligt en dat de taboesfeer hierover nog steeds niet volledig doorbroken is.Daarenboven lieten ook verschillende kinderartsen van zich horen. Deze nagelden diverse regels, die betrekking hebben op de beslissing om het leven van prematuren, pasgeborenen en zuigelingen al dan niet te beëindigen, moedwillig en strijdlustig aan de schandpaal.

Als reactie hierop heeft Open Vld alvast een wetsvoorstel op touw gezet om de huidige euthanasiewetgeving uit te breiden naar dementerenden en kinderen. Zo werkt Paul Wille samen met Jean – Jacques De Gucht aan een aantal concrete wetsvoorstellen die ze na grondig overleg willen voorleggen aan de Open Vld – fractie. Het gaat onder meer om het onbeperkt in tijd maken van de wilsverklaring, euthanasie voor wilsgeschikte jongeren onder achttien jaar, euthanasie voor dementerende ouderen en hulp bij zelfdoding.
Algemeen kan men dus stellen dat het de bedoeling is om mensen, die verkeren in een ondraaglijk lijden en medisch uitzichtloze situaties, het recht geven om zelf te beslissen om met de hulp van hun arts een zachte, pijnloze dood te sterven.

(EVDW)



Hugo Claus:
“Ik denk vaak aan de dood, maar niet in trieste termen. De dood heeft voor mij iets theatraals. Ik stel me haar het liefste voor als een meisje in zwart ondergoed, er moet iets lolligs aan zijn. De dood is voor mij een kinderziekte, ze komt sowieso altijd te vroeg”