Tijdloos...

Heden ten dage lijkt het meer dan ooit alsof een dag te weinig uren heeft, een week te weinig dagen en een maand te weinig weken... De opdrachten blijven maar binnenstromen, de planning wordt alsmaar aangedikt en Evelyn, die kijkt met lede ogen toe...

Neem nu het fenomeen "mails"... Je drukt op "verzenden" en je kan er vanop aan dat jouw bestemmeling hem binnen de 30 seconden zal ontvangen... En ondertussen... ondertussen wacht je als verzender vol spanning op een antwoordje... Hetzij omdat je niet zonder de informatie die je verwacht kan verder werken, hetzij omdat je nieuwsgierig bent naar de reactie van de andere, hetzij om eender wat... En toch... toch kunnen vele mails op amper één dagje tijd bijzonder veel ergernissen opwekken...

En wat met deadlines? De zenuwen gieren vandaag de dag door de verschillende auditoria van de faculteit... Vandaag, donderdag 10 april 2008, moeten alle scripties ingediend worden... Berust het op louter toeval dat er deze week bijzonder weinig studenten aanwezig waren? Is het toevallig dat er zenuwslopende mails (again!) in het rond worden gestuurd? Waarschijnlijk niet...

Tijd, tijd, tijd... het blijft een fenomeen op zich... Een tijdloos fenomeen...